Een evenwicht vinden tussen energievoorziening en veiligheid: De toekomst van de Belgische kernreactoren

De regering zit midden in de onderhandelingen met de Franse energiegroep Engie voor de uitbreiding van twee reactoren: Doel 4 en Tihange 3. Er werd al een akkoord bereikt over de 9^th van januari 2023, maar het is mogelijk dat andere factoren deel gaan uitmaken van de discussie.

Na het akkoord van 2003 over de uitfasering van kernenergie is er een mogelijkheid om de levensduur van de reactor Tihange 1 met tien jaar te verlengen, ook al moet deze in 2025 definitief worden gesloten. Hetzelfde geldt voor Doel 1 en Doel 2. Dit gebeurt vlak na de definitieve sluiting van Tihange 2 (31^st januari 2023) en Doel 3 (23^rd januari 2022).

Beperkte bevoorrading

De reden voor deze beslissing komt van recente studies die voor België een aanzienlijk bevoorradingstekort aangeven voor de winters van 2025 en 2026. Volgens de elektriciteitstransmissienetbeheerder Elia zou België tijdens deze periodes een tekort kunnen hebben van 900 MW tot 1,2 GW.

Deze bevindingen zijn de aanleiding voor een heroverweging van de wet op de uitfasering van kernenergie, of zelfs een vervanging. De definitieve sluitingsdatum zou met tien jaar kunnen worden uitgesteld, aangezien de toestand van deze reactoren niet alarmerend is. Het idee is om tijd te winnen met de ontwikkeling van hernieuwbare energie en nieuwe technieken zoals SMR; kleine modulaire reactoren.

Deze hebben het voordeel dat er minder werk op de bouwplaats nodig is, dat de insluiting efficiënter wordt en dat de veiligheid van nucleaire materialen toeneemt. Door splijtstof te besparen in de zomer, wanneer er meer hernieuwbare energie beschikbaar is, kunnen de reactoren voor meer winters worden gebruikt.

Maar de vraag die we ons kunnen stellen blijft: is het niet te laat?

Als we bedenken dat de LTO (Long Term Operation) van Tihange 1, Doel 1 en Doel 2 in 2015 5 jaar heeft geduurd voordat deze 3 reactoren opnieuw konden worden opgestart tot 2025, is dit een terechte vraag.

Een kostbaar goed

Omwille van de onzekerheid die over het land heerst, hebben we nu nog maar twee jaar voor een LTO van Doel 4 en Tihange 3. De analyse van het FANC toonde echter aan dat een verlenging van de exploitatieperiode van de recentste kernreactoren mogelijk was op het vlak van nucleaire veiligheid.

Bovendien is het afhankelijk van de nodige reglementaire aanpassingen en veiligheidsverbeteringen van de installaties, waardoor de timing haalbaar lijkt. Doel 4 en Tihange 3 zijn de meest recente reactoren in ons land en voldoen nu al grotendeels aan de nieuwe eisen, ook al zijn er nog enkele veiligheidsverbeteringen nodig.

Dit is een grote uitdaging en verdient een plaats op de regeringstafel, in een tijd waarin energie een kostbaar goed is en een onmisbare troef in de ontwikkeling van een land.