De mening van onze expert: Hoe kan waterstoffusie ons helpen een koolstofvrije energievoorziening te bereiken?

Een enorme uitdaging in onze maatschappij is om de productie van elektriciteit uit kernenergie te vervangen door alternatieven zoals windenergie en fotovoltaïsche energie, met inachtneming van onze doelstellingen om de CO²-uitstoot te verminderen. Hoe kunnen we aan een constant groeiende vraag voldoen met zulke variabele productiepieken?

Het huidige weer, gekenmerkt door een vrijwel afwezigheid van wind, vermindert bijvoorbeeld de windproductie. Bovendien beginnen de dagen korter te worden, wat betekent dat de ochtend- en avondpieken van het verbruik niet worden gedekt door fotovoltaïsche productie, waardoor conventionelere productiemiddelen moeten worden gebruikt.

Een oplossing die een paar maanden geleden nog utopisch was, zou misschien ooit onze toekomstige energiebron kunnen zijn: kernfusie. Kortom, deze kernenergie zou niet afkomstig zijn van kernsplijting, zoals nu het geval is in onze kerncentrales, maar van kernfusie.

Bij de fusiereactie komen geen broeikasgassen of radioactief afval vrij en er wordt energie in overvloed geproduceerd (er is weinig brandstof nodig om ongelooflijke hoeveelheden energie te creëren). De waterstofkernen moeten echter met zeer hoge snelheden botsen, wat betekent bij een hoge temperatuur, ongeveer 150 miljoen graden. De uitdaging is dus om een energiecentrale te bouwen die meer energie produceert dan verbruikt. Men zou dan de drempel van fusieontsteking bereiken.

En men bereikte bijna deze drempel op 17 augustus 2021 bij de National Ignition Facility (NIF) in Californië, of kwam er in ieder geval dichterbij. Het experiment bestond uit het verzamelen van laserlichten die gericht waren op een heel klein punt, "waardoor meer dan 10 quadriljoen watt fusievermogen werd opgewekt gedurende 100 triljoenste van een seconde."

Dit is een doorbraak op het gebied van kernfusie, omdat het de grootste productie van energie via dit proces is die ooit heeft plaatsgevonden, wat de weg vrijmaakt voor vele soortgelijke projecten zoals het wereldwijde ITER-samenwerkingsverband dat deze grootschalige fusiereacties tot stand wil brengen.

Gelooft u in deze energie van morgen? In ieder geval kan dit pas over vele jaren werkelijkheid worden en is het nu tijd om te reageren als we een positieve bijdrage willen leveren aan het klimaat en willen zorgen voor een sterke energieonafhankelijkheid.